Bu terimlerin kısa bir açıklaması aşağıdaki gibidir:
TE: “Trafiği band genişliğinin olduğu yere koy”
NE: “Band genişliğini trafiğin olduğu yere koy”
NP: “Band genişliğini trafiik olması beklenen yere koy”
Bu terimlerin literatürde daha uzun açıklamalarını bulmak mümkündür, ancak bu kısa ifadeler kavramların esasında neyi ifade ettiğini ve bu kavramları birbirinden ayıran farklılıkları basit ve anlaşılır bir biçimde ortaya koymaktadır.
TE’ de amaç trafiğin band genişliğinin olduğu yere konması olduğundan, TE aslında bir “yönlendirme (routing)” problemidir. Yönlendirme işlemi ile akan paketler için sağlanması gereken band genişliğinin öngörülmesine band genişliği provizyonu (bandwidh provisioning) ya da kısaca provizyon (provisioning) adı verilir. Bu yüzden TE, asıl işle aynı anda yapılması gereken ve mili saniyeler mertebesindeki hızlarla karar verilmesi gereken dinamik bir sorundur. TE algoritması geliştirilirken tipik performans metriği olarak “engellenme olasılığı (blocking probilitiy)” kullanılır. Bu durumda ağın kesin olarak kararlı bir halde çalıştığı varsayılır. Bu metriğin dışında yönlendirme işleminin kararsızlığını azaltan “convergence time” , “volume of control overhead” gibi başka önemli metrikler de vardır.
Ağ Mühendisliği (NE) konusunda ise geçmesi gereken karar süresi haftalar ya da aylar sürecek bir zaman dilimini kapsar. Bir ağ üzerindeki işlemler devam ettikçe, ve ağın üzerindeki trafik zamanla simetrik ya da asimetrik olarak arttıkça ağın belirli bölümleri daha yoğun bir hale gelebilir ve bu yoğun yerlerdeki sıkışıklığı gidermek için ek kapasite sağlanması gerekebilir. Bir ağın bazı bölümlerindeki kapasite diğerlerine göre çok çabuk tükenebiliyor olabileceğinden, işlemsel bir ağ üzerindeki linkler çok çeşitli kapasitelere sahip olabilir. Bu yüzden NE için tipik bir performans metriği “bitme olasılığı (exhaustion probability)” dır. Bu metrik, işlemdeki ağın kapasitesinin tükenme zamanını ifade eder. Bu durumda ağ sorumlusunun kapasite tükenme sorunu çözebilmesi için sermaye artırımına gitmesi gerekecektir. NE, her ne kadar akademik araştırma literatüründe hak ettiği yeri alamasa da günümüz ağlarında çok gerçekçi bir sorun teşkil etmektedir.
Ağ planlama (NP) ise ağın tasarımı aşamasından itibaren birkaç yıl süren bir planlama zamanı gerektirir. Gerçek bir ağ planlama problemi göz önüne alındığında, ağ gelecekte trafik büyümesi yaşayacağından kapasitesine eklemeler yapılması gerekecektir. Geçen zaman içerisinde ağın farklı bölümlerinde gereken kapasite miktarları, düşük maliyet gibi değişik faktörlerin etkisi, tasarım aşamasında göz önünde bulundurulur.
Bu Blogda Ara
21 Ağustos 2010 Cumartesi
18 Ağustos 2010 Çarşamba
GetDataBack Kullanımı
"büyümesi için resmin üzerine tıkla"
Geçenlerde yanlışlıkla ne asıl olduğunu anlayamadan bilgisayarımdaki taaa fi tarihinden beri oluşturduğum fotoğraf arşivimi bir çırpıda silmiş bulundum.. kısa bir şok un ardından verilerimi nasıl kurtaracağımı düşündüm, imdadıma GetDataBack programı yetişti..
Programı internetten kolayca bulup indirebiliyorsunuz, programı kurup verilerinizi sildiğiniz diskte tarama yapabiliyor, hatta verilerinize ulaşıp onları görüntüleyebiliyorsunuz. Ancak program lisanssızken verilerinizi kaydetmenize izin vermiyor..
Programı webde arayıp bulmam ve tüm fonsiyonları ile çalışabilmesi için doğru bir seri numarası bulmam uzun zamanımı aldı.
Bu nedenle bir dahaki sefere yana yakıla seri numarası arayanlara belki bir faydam dokunur diye hem programı hem de uygun seri numarasını içeren dosyayı rapide yükledim:
http://rapidshare.com/files/413771124/gdbnt.rar
Programı kullanırken dikkat edilecek husular;
Öncelikle, programın düzgün bir şekilde çalışabilmesi için, Control Panel de, "user accounts" altından ; "change user account control settings" kısmına girilip, ayarın sıfır seviyesine getirilmesi gerekli... Böylece program bilgisayarınızda değişiklik yapabilecek.. Unutmadan, programla işimiz bitince de bu ayarı tekrar eski konumuna getirmek gerekiyor.
Bunun dışında programı kurduğunuz disk, kesinlikle veri kurtaracağınız disk olmamalı...
Böylece program çalıştıktan sonra 3 adımda sildiğiniz verileri görebiliyor, kalitesini kontrol edebiliyor ve istediğiniz konuma tekrar kaydedebiliyorsunuz, bu aşamada ise kurtarılan verileri yine kurtarma yaptığınız diske kaydetmememiz, başka bir yere kaydetmeniz gerekiyor..
Örneğin silinen veriler C diski altında ise, programı D diskine kurup, verilerinizi de C diskinden başka bir yere örneğin bir usb ye kaydedebilirsiniz, uamrım faydalı olabilmişimdir..
Bunun dışında programın help menusunden de yapmanız gereken adımları okuyup öğrenmeniz mümkündür.
Linkin çalışmaması durumunda bana haber vermeniz yeterli olur ;)
5 Haziran 2010 Cumartesi
SSL VPN (Secure Sockets Layer Virtual Private Network - Güvenli Yuva Katmanı Tabanlı Sanal Özel Ağ)
Doümanın yer aldığı sayfa--> www.bidb.itu.edu.tr/?d=1041
Kurum ağlarına uzaktan erişmek bilgi paylaşımını kolaylaştırmanın yanı sıra, kaynakların kullanımı açısından maliyeti düşürerek verimin artmasını sağlamıştır. Uzaktan erişim ihtiyacı sorunsuz bağlantı ve güvenlik kaygılarını da beraberinde getirmiştir. VPN (Virtual Private Network - Sanal Özel Ağ) İnternet üzerinden şifreli ve güvenli iletişimin sağlanması için düşünülmüş bir teknolojidir. Kiralık hatlar (Leased-line) gibi daha sağlam ve güvenli bir çözüm yerine VPN kullanılmasındaki temel neden maliyet, güvenlik ve kolay yapılandırma avantajlarının bir arada bulunmasıdır. Kullanılan amaca ve istenilen güvenlik seviyesine göre kullanılacak VPN türü de farklı olur. VPN ile veriler oluşturulan güvenli tünelin bir ucunda paketlenir ve şifrelenir. Verilerin güvenli bir şekilde istenilen adrese aktarılması kullanılan protokoller sayesinde olur. Kullanılan protokol, IPsec (Internet Protokol Security-İnternet Protokolü Güvenliği) ya da SSL (Secure Sockets Layer-Güvenli Yuva Katmanı) protokollerinden birisi olabilir.
IPSec VPN (Internet Protokolü Güvenliği Tabanlı Sanal Özel Ağ) içerdiği IPsec protokolü ile bağlantının güvenli olmasını sağlamaktadır. Bununla beraber uygulanmasındaki sıkıntılar ve yüksek maliyeti bu teknolojinin kullanılmasını zorlaştırmaktadır. Bu nedenle IPsec VPN yerini daha kolay yönetilebilir ve daha ekonomik olan SSL VPN (Secure Sockets Layer Virtual Private Network - Güvenli Yuva Katmanı Tabanlı Sanal Özel Ağ) teknolojisine bırakmaktadır.
SSL VPN, Güvenli Yuva Katmanı (Secure Sockets Layer) protokolü ile çalışan ve Web tarayıcıları ile HTTPS (Hiper Metin Transferi Protokolü – Güvenli) protokolü üzerinden erişilebilen bir VPN çeşitidir. HTTPS, SSL ile şifrelenmiş en çok bilinen Web iletişimi olarak bilinse de yine SSL ile şifrelenmiş POP3 ve FTP protokolleri çok geniş bir kullanım alanına sahiptir. SSL, Uygulama katmanı seviyesindeki her protokolün şifrelenmesi için kullanılabilir.
SSL VPN teknolojisi kullanıcı tarafında bir yazılıma ya da donanıma gerek kalmadan işletim sistemlerinin sağladığı İnternet tarayıcılarının kullanılmasıyla bir ağa güvenli bir biçimde bağlanmaya imkan verir. Özellikle çok fazla gezgin kullanıcısı olan kurumlarda her kullanıcıdaki VPN yazılımının sağlıklı çalışmasını sağlamak kurum için büyük bir servis yükü anlamına gelmektedir. SSL VPN teknolojisi, kurumları bu yükten kurtarır. Kolay kurulabilir ve yönetilebilir olmasının yanı sıra bağlantının güvenliğini de sağlaması onu diğer VPN türlerinden daha tercih edilir hale getirmektedir.
SSL VPN ile aşağıdaki durumlar sağlanmış olur:
*VPN ile bağlanmış olan tüm ağlar, sanki aynı ağdaymış gibi çalışır.
*Hızlı ve sadece kurulum maliyeti olan bir ağ mimarisi oluşmuş olur. Kullanıcı ya da yazılım için lisans bedeli ödenmez.
*Ek bir donanıma gerek kalmamış olur.
*Kurumlar, şubeler ve bölgeler arasında SSL sertifikalı şifreli bir iletişim sağlanır.
*Merkez ve diğer lokasyonlar arasında merkezden yönetilebilir bir ağ yapısı sağlanmış olur.
*Ağlardaki yerel ağ alt yapısı veya IP adresleri değişmeden, SSL teknolojisi ile güvenliği sağlanan bir veri iletim ortamı oluşur.
*Yönetici tarafından erişim izinleri farklı olarak atanabilir ve böylece bazı kaynaklara erişim kısıtlanabilir. Erişimin kısıtlanabilir olması bir güvenlik önlemidir. Örneğin bir şirket, iş ortağının sadece hafta içi mesai saatleri içerinde ağ kaynaklarına erişim izni vermek isteyebilir. Böylelikle sistem hep kontrol altında tutulur.
SSL VPN teknolojisi ile yapılabilecek genel uygulamalar içinde; e-posta, dosya paylaşımı, dosyalara uzaktan erişim ve uzaktan sistem yönetimi bulunur. Bu teknoloji ile dünyanın her yerinden istenilen dosyalara ve uygulamalara oldukça güvenli bir şekilde erişilebilir.
Çalışma Mekanizması
SSL VPN, içerdiği Güvenli Yuva Katmanı Protokolü ile gönderilen bilgilerin şifrelenmesini sağlayarak, bilgilerin sadece doğru kişiler tarafından ulaşılabilir olmasını sağlar. Her iki tarafta da çalışan protokoller sayesinde çeşitli doğrulamalar yapılarak; hem işlemin hem de bilginin; gizliliği, bütünlüğü ve değişmezliği sağlanmış olur.
Kurulan bağlantıda güvenlik en önemli konuların başında gelmektedir. Asimetrik Şifreleme (Asymmetric Cryptography), çok fazla işlemci gücü tüketmesi ve uygulamada büyük oranlarda veri şifrelenmesi konusunda pratik olmaması nedeniyle bütün bir SSL oturumunun şifrelenmesinde kullanılamaz. Bunun yerine SSL asimetrik şifrelemeyi bir mekanizma olarak, güvenli olmayan bir ağ ortamı üzerinden açık anahtarın (public key) sunucu ve uzaktan bağlanan kullanıcı arasında paylaşılması sırasında kullanır. Açık Anahtar Şifrelenmesi (Public Key Cryptography), Asimetrik Şifreleme Algoritması kullanılarak gerçekleştirilir. Paylaşılan bu açık anahtar, Simetrik Şifreleme (Symmetric Cryptography) yapılırken kullanılır. Yani kurulan SSL oturumu süresince veri yollanırken, verinin simetrik olarak şifrelenmesi ve deşifre edilmesi bu açık anahtar sayesinde olur. İstenilen güvenlik seviyesine göre 40-Bit veya 128-Bit uzunluğunda anahtar kulllanılabilir. Örneğin 128-Bit şifrelemede 2128 değişik anahtar vardır ve bu şifrenin çözülebilmesi çok büyük bir maliyet ve zaman gerektirir.
Aşağıdaki resim farklı yerlerdeki kullanıcıların kurum ağına SSL VPN ile erişimini göstermektedir:

Resimde görüldüğü gibi veri paylaşımının sadece gönderen ve bu veriyi alması istenen taraf arasında gerçekleşmesi için Güvenli Tünel Oluşturma (Secure Tunneling) denilen işlem gerçekleştirilir. SSL veri paylaşımı yapan bilgisayarlar arasında güvenli tünel oluşturulabilmesine imkan verir. Bilgisayarlar arasında oluşturulan bu güvenli tüneli, iki tarafın güvenli bir şekilde veri paylaşabilmesi için oluşturulmuş güvenli bir kanal olarak ifade etmek mümkündür. Böylece iletişim kurmak istenilen taraf dışında, ağda bulunan hiç bir cihazın paylaşılan verilere ulaşamaz. Tünelleme (Tunneling), sadece SSL VPN' de kullanılan bir teknoloji değildir, bir çok uygulamada kullanılmaktadır. IPsec VPN bu teknolojinin kullanıldığı uygulamalardan birisidir.
SSL VPN, güvenli tünelleri iki işlevi yerine getirerek gerçekleştirmektedir:
Bunlardan ilki erişime izin vermeden önce Kimlik Doğrulaması (Authentication) gerçekleştirmesidir. Böylece sadece izin verilmiş taraflarca tüneller oluşturulabilir.
Diğeri ise tüm iletilen verinin şifrelenmesi için SSL kullanarak gerçek bir tünel oluşturmasıdır.
Genel olarak VPN Tünelleme, Ağ Katmanı (Network Layer) ya da daha aşağıdaki bir katmanda gerçekleştirilmektedir. SSL VPN' ler ise farklı çalışır. SSL kullanarak 4. Katman (Taşıma Katmanı-Transport Layer) ve 5.Katman (Oturum Katmanı-Session Layer) seviyesinde çalışan bağlantıyı oluştururlar. Ayrıca bilgiyi 6. (Sunum Katmanı-Presentation Layer) ve 7. Katman (Uygulama Katmanı-Application Layer) seviyesinde "enkapsüle ederek" OSI (Open System Interconnection) Modelinin en üst katmanları seviyesinde iletişim sağlar. Günümüzde bazı SSL VPN' ler ayrıca 3. Katman (Ağ Katmanı-Network Layer) seviyesindeki bilgiyi SSL üzerinden tünelleyebilme özelliğine sahiptir. Bu özellik onu mevcut VPN teknolojilerinden en kullanışlısı haline getirmiştir.
Kurum ağlarına uzaktan erişmek bilgi paylaşımını kolaylaştırmanın yanı sıra, kaynakların kullanımı açısından maliyeti düşürerek verimin artmasını sağlamıştır. Uzaktan erişim ihtiyacı sorunsuz bağlantı ve güvenlik kaygılarını da beraberinde getirmiştir. VPN (Virtual Private Network - Sanal Özel Ağ) İnternet üzerinden şifreli ve güvenli iletişimin sağlanması için düşünülmüş bir teknolojidir. Kiralık hatlar (Leased-line) gibi daha sağlam ve güvenli bir çözüm yerine VPN kullanılmasındaki temel neden maliyet, güvenlik ve kolay yapılandırma avantajlarının bir arada bulunmasıdır. Kullanılan amaca ve istenilen güvenlik seviyesine göre kullanılacak VPN türü de farklı olur. VPN ile veriler oluşturulan güvenli tünelin bir ucunda paketlenir ve şifrelenir. Verilerin güvenli bir şekilde istenilen adrese aktarılması kullanılan protokoller sayesinde olur. Kullanılan protokol, IPsec (Internet Protokol Security-İnternet Protokolü Güvenliği) ya da SSL (Secure Sockets Layer-Güvenli Yuva Katmanı) protokollerinden birisi olabilir.
IPSec VPN (Internet Protokolü Güvenliği Tabanlı Sanal Özel Ağ) içerdiği IPsec protokolü ile bağlantının güvenli olmasını sağlamaktadır. Bununla beraber uygulanmasındaki sıkıntılar ve yüksek maliyeti bu teknolojinin kullanılmasını zorlaştırmaktadır. Bu nedenle IPsec VPN yerini daha kolay yönetilebilir ve daha ekonomik olan SSL VPN (Secure Sockets Layer Virtual Private Network - Güvenli Yuva Katmanı Tabanlı Sanal Özel Ağ) teknolojisine bırakmaktadır.
SSL VPN, Güvenli Yuva Katmanı (Secure Sockets Layer) protokolü ile çalışan ve Web tarayıcıları ile HTTPS (Hiper Metin Transferi Protokolü – Güvenli) protokolü üzerinden erişilebilen bir VPN çeşitidir. HTTPS, SSL ile şifrelenmiş en çok bilinen Web iletişimi olarak bilinse de yine SSL ile şifrelenmiş POP3 ve FTP protokolleri çok geniş bir kullanım alanına sahiptir. SSL, Uygulama katmanı seviyesindeki her protokolün şifrelenmesi için kullanılabilir.
SSL VPN teknolojisi kullanıcı tarafında bir yazılıma ya da donanıma gerek kalmadan işletim sistemlerinin sağladığı İnternet tarayıcılarının kullanılmasıyla bir ağa güvenli bir biçimde bağlanmaya imkan verir. Özellikle çok fazla gezgin kullanıcısı olan kurumlarda her kullanıcıdaki VPN yazılımının sağlıklı çalışmasını sağlamak kurum için büyük bir servis yükü anlamına gelmektedir. SSL VPN teknolojisi, kurumları bu yükten kurtarır. Kolay kurulabilir ve yönetilebilir olmasının yanı sıra bağlantının güvenliğini de sağlaması onu diğer VPN türlerinden daha tercih edilir hale getirmektedir.
SSL VPN ile aşağıdaki durumlar sağlanmış olur:
*VPN ile bağlanmış olan tüm ağlar, sanki aynı ağdaymış gibi çalışır.
*Hızlı ve sadece kurulum maliyeti olan bir ağ mimarisi oluşmuş olur. Kullanıcı ya da yazılım için lisans bedeli ödenmez.
*Ek bir donanıma gerek kalmamış olur.
*Kurumlar, şubeler ve bölgeler arasında SSL sertifikalı şifreli bir iletişim sağlanır.
*Merkez ve diğer lokasyonlar arasında merkezden yönetilebilir bir ağ yapısı sağlanmış olur.
*Ağlardaki yerel ağ alt yapısı veya IP adresleri değişmeden, SSL teknolojisi ile güvenliği sağlanan bir veri iletim ortamı oluşur.
*Yönetici tarafından erişim izinleri farklı olarak atanabilir ve böylece bazı kaynaklara erişim kısıtlanabilir. Erişimin kısıtlanabilir olması bir güvenlik önlemidir. Örneğin bir şirket, iş ortağının sadece hafta içi mesai saatleri içerinde ağ kaynaklarına erişim izni vermek isteyebilir. Böylelikle sistem hep kontrol altında tutulur.
SSL VPN teknolojisi ile yapılabilecek genel uygulamalar içinde; e-posta, dosya paylaşımı, dosyalara uzaktan erişim ve uzaktan sistem yönetimi bulunur. Bu teknoloji ile dünyanın her yerinden istenilen dosyalara ve uygulamalara oldukça güvenli bir şekilde erişilebilir.
Çalışma Mekanizması
SSL VPN, içerdiği Güvenli Yuva Katmanı Protokolü ile gönderilen bilgilerin şifrelenmesini sağlayarak, bilgilerin sadece doğru kişiler tarafından ulaşılabilir olmasını sağlar. Her iki tarafta da çalışan protokoller sayesinde çeşitli doğrulamalar yapılarak; hem işlemin hem de bilginin; gizliliği, bütünlüğü ve değişmezliği sağlanmış olur.
Kurulan bağlantıda güvenlik en önemli konuların başında gelmektedir. Asimetrik Şifreleme (Asymmetric Cryptography), çok fazla işlemci gücü tüketmesi ve uygulamada büyük oranlarda veri şifrelenmesi konusunda pratik olmaması nedeniyle bütün bir SSL oturumunun şifrelenmesinde kullanılamaz. Bunun yerine SSL asimetrik şifrelemeyi bir mekanizma olarak, güvenli olmayan bir ağ ortamı üzerinden açık anahtarın (public key) sunucu ve uzaktan bağlanan kullanıcı arasında paylaşılması sırasında kullanır. Açık Anahtar Şifrelenmesi (Public Key Cryptography), Asimetrik Şifreleme Algoritması kullanılarak gerçekleştirilir. Paylaşılan bu açık anahtar, Simetrik Şifreleme (Symmetric Cryptography) yapılırken kullanılır. Yani kurulan SSL oturumu süresince veri yollanırken, verinin simetrik olarak şifrelenmesi ve deşifre edilmesi bu açık anahtar sayesinde olur. İstenilen güvenlik seviyesine göre 40-Bit veya 128-Bit uzunluğunda anahtar kulllanılabilir. Örneğin 128-Bit şifrelemede 2128 değişik anahtar vardır ve bu şifrenin çözülebilmesi çok büyük bir maliyet ve zaman gerektirir.
Aşağıdaki resim farklı yerlerdeki kullanıcıların kurum ağına SSL VPN ile erişimini göstermektedir:

Resimde görüldüğü gibi veri paylaşımının sadece gönderen ve bu veriyi alması istenen taraf arasında gerçekleşmesi için Güvenli Tünel Oluşturma (Secure Tunneling) denilen işlem gerçekleştirilir. SSL veri paylaşımı yapan bilgisayarlar arasında güvenli tünel oluşturulabilmesine imkan verir. Bilgisayarlar arasında oluşturulan bu güvenli tüneli, iki tarafın güvenli bir şekilde veri paylaşabilmesi için oluşturulmuş güvenli bir kanal olarak ifade etmek mümkündür. Böylece iletişim kurmak istenilen taraf dışında, ağda bulunan hiç bir cihazın paylaşılan verilere ulaşamaz. Tünelleme (Tunneling), sadece SSL VPN' de kullanılan bir teknoloji değildir, bir çok uygulamada kullanılmaktadır. IPsec VPN bu teknolojinin kullanıldığı uygulamalardan birisidir.
SSL VPN, güvenli tünelleri iki işlevi yerine getirerek gerçekleştirmektedir:
Bunlardan ilki erişime izin vermeden önce Kimlik Doğrulaması (Authentication) gerçekleştirmesidir. Böylece sadece izin verilmiş taraflarca tüneller oluşturulabilir.
Diğeri ise tüm iletilen verinin şifrelenmesi için SSL kullanarak gerçek bir tünel oluşturmasıdır.
Genel olarak VPN Tünelleme, Ağ Katmanı (Network Layer) ya da daha aşağıdaki bir katmanda gerçekleştirilmektedir. SSL VPN' ler ise farklı çalışır. SSL kullanarak 4. Katman (Taşıma Katmanı-Transport Layer) ve 5.Katman (Oturum Katmanı-Session Layer) seviyesinde çalışan bağlantıyı oluştururlar. Ayrıca bilgiyi 6. (Sunum Katmanı-Presentation Layer) ve 7. Katman (Uygulama Katmanı-Application Layer) seviyesinde "enkapsüle ederek" OSI (Open System Interconnection) Modelinin en üst katmanları seviyesinde iletişim sağlar. Günümüzde bazı SSL VPN' ler ayrıca 3. Katman (Ağ Katmanı-Network Layer) seviyesindeki bilgiyi SSL üzerinden tünelleyebilme özelliğine sahiptir. Bu özellik onu mevcut VPN teknolojilerinden en kullanışlısı haline getirmiştir.
Etiketler:
Güvenli Yuva Katmanı,
Secure Sockets Layer,
SSL VPN
17 Mayıs 2010 Pazartesi
Point-to-Point Protokolü (Noktadan Noktaya Protokolü)
PPP Point to Point Protokolü bir Veri Bağlama Katmanı (Data Link Layer) protokolüdür ve veri alışverişi yapmak isteyen iki noktanın, telefon hattı gibi seri bir hat üzerinden bağlantısını sağlayarak çift yönlü iletim (full-duplex) yapılabilmesine olanak sağlar. Bu nedenle bu protokolün kullanıldığı noktadan noktaya bağlantılar çift yönlü iletimi destekleyecek nitelikte olmalıdır. PPP Protokolü, “Seri Hat Üzerinden İnternet Protokolü“ olarak adlandırılan SLIP (Serial Line IP) protokolünün sıkıştırma ve düzenleme özelliklerinin geliştirilmesiyle ortaya çıkmış standart iletişim kuralları kümesidir. Her iki protokol de TCP/IP (İnternet Protokolleri Ailesi) için geliştirilmiş Geniş Alan Bağlantısı (WAN) protokolleridir ve modem ya da benzer başka bir cihaz yardımıyla seri bağlantılar kurulmasına olanak sağlarlar. Ancak PPP resmi bir İnternet protokolü iken, SLIP standart bir protokol değildir. Günümüzde vazgeçilmez hale gelmiş olan hata düzeltme, veri sıkıştırma, kimlik denetleme ve adresleme özellikleri PPP protokolünün kullanışlı özellikleri arasındadır. PPP’nin geliştirilmesiyle, iki bilgisayarın haberleşebilmesi için ISP (İnternet Servis Sağlayıcısı) tarafından atanan IP’yi sisteme tanıtmak için bir ilave işleme gerek kalmamıştır. Sistem bu tanıtımı otomatik olarak yapmaktadır. Ayrıca PPP, SLIP’ in aksine asenkron (farklı zamanlı) hatlara ek olarak senkron (eş zamanlı) hatlar üzerinde de çalışabilir.
Noktadan Noktaya Protokolü’nün Çalışma Mekanizması
PPP’nin temel amacı seri bir iletim ortamı üzerinden paketlerin aktarılmasıdır. Böylece PPP sayesinde, iki iletişime uygun cihazın özel olarak yapılandırılmış veri paketleri (datagram) sayesinde bilgi değişimi yapması sağlanmış olur. Çalışma mekanizmasını; Kapsüllenme (Encapsulation), Bağlantı Kontrol Protokolü (Link Control Protocol) ve Ağ Kontrol Protokolü (Network Control Protocol) olmak üzere üç ana bölümde incelemek mümkündür.
Kapsüllenme (Encapsulation)
Bütün WAN bağlantılarında, verinin iletilmeden evvel "enkapsüle edilerek" frame (çerçeve) haline getirilmiş olması gerekir. PPP’ nin içerdiği kapsülleme özelliği sayesinde; IP, IPX gibi farklı ağ katmanı protokollerinin aynı bağlantı üzerinde eş zamanlı olarak çalışabilmesi sağlanır ve veri paketlerinin (Datagram) PPP ile gönderilmek üzere nasıl paketleneceğini belirlenir. HDLC, (High-Level Data Link Control-Yüksek Seviyede Veri Bağlantı Kontrolü) noktadan noktaya bağlantıda kullanılan temel kapsülleme metodudur. PPP ise, HDLC temel alınarak geliştirilmiştir. HDLC, temel noktadan noktaya iletişim protokolü olarak da kabul edilebilir. PPP, Veri Bağlama Katmanı üzerinden iletimin sağlanabilmesi için veriyi enkapsüle ederek çerçeve haline getirir. Bu enkapsülasyon PPP’ nin yapısını oluşturan temel bileşenlerden biri olan HDLC Protokolü sayesinde olur.
HDLC Enkapsülasyonu
HDLC iki nokta arasında hatasız bir iletişim sağlanması için eş zamanlı seri iletim kullanır. Ayrıca, “alındı bildirimleri” (acknowledgement) kullanımı ile akışı ve hatanın kontrolünü sağlayan Katman 2’ye (Veri Bağlama Katmanı) özgü bir çerçeve yapısı tanımlar. Tanımlanan çerçevelerin tipi ister kontrol isterse veri tipinde olsun aynı yapıya sahiptir. Çerçevelerin gönderildiği hatların çerçevelerin başlangıç ve sonlarını belirtilmesini sağlayacak bir mekanizması olmadığından, HDLC her çerçevenin başını ve sonunu işaret eden sınırlayıcı bir bayrak (flag) kullanır.
Standart HDLC birden fazla protokol desteği vermez, sadece bir protokolle çalışabilir. Çoklu protokol desteği sorununun çözülmesi için Cisco, Standart HDLC’yi geliştirerek Cisco HDLC (cHDLC)' yi oluşturmuştur. Böylece aynı anda birden çok protokolün çalışabilmesine imkan sağlanmıştır. cHDLC, Cisco’ya özgü bir protokol olsa da, Cisco’nun izni dahilinde pek çok ağ cihazı sağlayıcısı tarafından uygulanır hale gelmiştir. Cisco HDLC çerçeveleri, standart HDCL’den farklı olarak enkapsüle edilmekte olan ağ protokolünün bilgisinin de belirtildiği bir protokol bilgi alanına sahiptir.
Şekilde gösterilen bilgi alanlarının işlevi aşağıdaki gibi özetlenebilir:
Bayrak (Flag): Bu kısım hata kontrolünü başlatır ve sonlandırır. Bir çerçeve her zaman 8-bit uzunluğundaki bayrak (flag) kısımla başlar ve sonlanır. Çerçevelerdeki bitler alıcı tarafında çıkarılarak geri elde edilir. Çerçevelerin ard arda yollanması durumunda bir çerçevenin sonundaki bayrak aynı zamanda bir sonraki çerçevenin başlangıcı olabilir.
Adres (Adress): Açılış bayrağının ardından gidilecek bir sonraki hedefin adresini belirten bilgi alanı gelir. Adres bölgesi, özel bir adres ya da bir grubun adresini içerebildiği gibi tüm hedef adreslere gönderilmek üzere yayınlanacak bir adresin (broadcast) bilgisini de içerebilir.
Kontrol (Control): Kontrol alanında, kullanılan HDLC frameinin tipine bağlı olarak 3 farklı biçim bulunabilir:
Bilgi Çerçeve (Information - I Frame): Bilgi çerçeveleri daha üstteki katmanlara dair bilgi taşır ve bazı kontrol bilgilerini içerir. Ayrıca gelen verinin doğru şekilde sıralanmış olması konusunda kesinliği sağlamak için, kontrolü gerçekleştiren sıralama numaralarını (sequence numbers) gönderir ve alır. Böylece verinin gelmesi gereken sıranın doğruluğu kontrol edilmiş olunur. Akışın ve hatanın kontrolünü gerçekleştiren bit ise, kontrol alanında 5. sıradaki pozisyonda bulunan ve P/F (Poll Final Bit) adı verilen bittir. Giden sıra numarası (send sequence number) bir sonra gönderilecek çerçevenin sıra numarasını ifade ederken, gelen sıra numarası (receive sequence number) ise bir sonra alınacak çerçevenin numara bilgisini belirtir.
Denetimsel Çerçeve (Supervisory - S Frame): S-çerçeveleri kontrol bilgisi içerir. Bir S çerçevesi bir iletimin başlatılması için talepte bulunabilir ve iletimi sonlandırabilir. İçinde bulunulan durum hakkında raporlama yapabilir ayrıca I-çerçevelerinin (I-Frame) alındığına dair bildirimde bulunabilir. S-çerçeveleri bir bilgi alanına (information field) sahip değildir.
Numarasız Çerçeve (Unnumbered Frame- U Frame): U-Çerçeveleri yine kontrol amacına hizmet eden numarasız çerçevelerdir. U-çerçevesinin işlevine bağlı olarak kontrol alanı (control field) 1 ya da 2 bayt olabilir. Bazı U-çerçeveleri bir bilgi alanı da (information field) içerir.
Protokol (Protocol): Sadece Cisco HDCL (cHDCL)’de kullanılan kısımdır. Çerçeve ile beraber enkapsüle edilen protokolün bilgisini belirtildiği kısımdır. Örneğin IP protokolü için bu kısımdaki bilgi 0x0800‘ dır.
Veri (Data): Veri alanında ya yol bilgi birimi (Path Information Unit- PIU) bilgisi ya da değişim kimlik tanımlaması (Exchange Identification- XID) ile ilgili bilgi vardır.
Frame Kontrol Dizisi (Frame Check Sequence-FCS): Bu kısım kapanış bayrağndan önce gelir ve genellikle Döngüsel Fazlalık Testi (Cyclic Redundancy Check- CRC) hesaplamasından arta kalan kısımdır. CRC hesaplaması alıcı tarafında tekrarlanır ve eğer elde edilen değer ilk çerçevedeki değerden farklı elde edilirse bir hata oluştuğu söylenir.
PPP Yapılanması
Birbiriyle bağlantılı katmanlar arasıdaki haberleşmeye yardımcı olan mantıksal modele ya da tasarıma "Katmanlı Mimari" denir. Aşağıdaki resim OSI (Open System Interconnection-Açık Sistem Bağlantıları) referans modeline karşı PPP' nin katmanlı mimarisini göstermektedir. PPP ve OSI aynı fiziksel katmanı paylaşmasına rağmen PPP'nin NCP ve LCP'ye görevlerini dağıtışı farklı olur.
LCP ayrıca NCP'ler tarafından sağlanan WAN bağlantı üzerindeki kontrol seçeneklerinin sunulmasından ve ayarlanmasından da sorumludur. LCP her son uçta bulunan arayüz için aşağıdaki durumları içeren bir otomatik yapılandırma seçeneği sunar:
*Paket boyutu üzerindeki değişen limitlerin düzenlenmesi
*Genel yapılandırma hatalarının tespiti
*Bağlantının sonlandırılması
*Bir bağlantının ne zaman düzgün çalışıp ne zaman hata verdiğinin belirlenmesi
PPP ayrıca bağlantı kurulduktan hemen sonra enkapsülasyon biçimleri (kimlik doğrulaması, sıkıştırma, hata tespiti) konusunda otomatik olarak uzlaşma sağlanması için de LCP' yi kullanır. Kısacası noktadan noktaya bağlantı için bir yönetici (administrator) tarafından belirlenen kontroller uygulanırken, PPP servis seçeneklerini LCP üzerinden sunar ve uzlaşmanın sağlanması ve çerçevelerin kontrol edilmesi için LCP' yi görevlendirir.
Ağ Kontrol Protokolü (Network Control Protocol)
Noktadan noktaya bağlantılar şuan kullanımda olan ağ protokolleri ailesi ile pek çok problemi daha da kötüye götürebilecek durumdadır. Örneğin IP adreslerinin atanması ve yönetimi Yerel Alan Ağı (LAN) için bile bir problemken, çevirmeli modem bağlantı sunucusu gibi devre anahtarlamalı olan noktadan noktaya bağlantılar için ciddi bir sorun teşkil eder. PPP bu sorunların üstesinden gelmek için ağ kontrol protokollerini kullanır.
Kod Protokol Adı
(Onaltılı sayı sistemi)
8021 IP Kontrol Protokolü
8023 OSI Ağ Katmanı Kontrol Protokolü
8029 Appletalk Kontrol Protokolü
802b Novell IPX Kontrol Protokolü
c021 Bağlantı Kontrol Protokolü
c023 Şifre Onaylama Protokolü
c223 Sorun Çözme Kimlik Doğrulaması Protokolü
Her NCP kendi Ağ kontrol protokolü için gerekli olan belirli ihtiyaçları karşılar. Çeşitli NCP bileşenleri çoklu Ağ katmanı protokolleri için enkapsüllemenin yapılmasından ve seçenekler arasında uzlaşmanın sağlanmasından sorumludur.
Aşağıda bir PPP bağlantısının şematik akışı görülmektedir.
PPP’de Güvenlik Doğrulaması
Günümüzde İnternet ağlarında güvenlik önemli bir konudur. PPP’ nin birçok özelliğinden biri de diğer katmanlar için uyguladığı kimlik doğrulama, şifreleme, erişim kontrol ve genel güvenlik prosedürlerine ek olarak Katman 2’ de gerçekleştirdiği kimlik denetimidir. PPP, güvenliğin önemli olduğu bağlantılarda PAP (Password Authentication Protocol-Şifre Doğrulama Protokolü) ve CHAP (Challenge Handshake Authentication Protocol-Sorun Çözme Kimlik Doğrulaması Protokolü) adı verilen iki kimlik doğrulama protokolü seçeneği sunar. Bu protokollerin tercihi LCP tarafından bağlantının başlangıçtaki ayarları yapılırken yapılır. Bağlantının doğrulaması yapılarak daha güvenli bir iletişim ortamı sağlanır ve böylece noktadan noktaya bağlantının yetkisi olmayan cihazlardan korunması sağlanmış olur.
Şifre Denetleme Protokolü (PAP) İle Kimlik Denetimi
Şifre Doğrulama Protokolü'nde kullanıcı tarafından kullanıcı adı ve şifresi bağlantı kurulmadan önce sunucuya gönderilir. Sunucu bu bilgileri kendi veri tabanından kontrol ederek, bağlantıyı kabul eder ya da sonlandırır. PAP, uçtaki bir cihazın kendi kimliğini kullanarak çift taraflı uzlaşmanın sağlanmasının ardından bağlantı sağlayan basit bir metottur. Kimlik denetimini başardıktan sonra görevi bitmiş olur. CHAP'a göre güvenlik seviyesi düşüktür.
Sorun Çözme Kimlik Doğrulaması Protokolü (CHAP) İle Kimlik Doğrulaması
PAP'ın kimlik denetlemesini bir kez yaptıktan sonra çalışmayı durdurması, bağlantıyı dışardan gelebilecek bir saldırıya karşı savunmasız bırakır. CHAP ise PAP' ın aksine kimlik denetlemesini düzenli aralıklarla tekrarlar ve karşı tarafın hala geçerli bir şifresinin olup olmadığını denetler. Bağlantının kurulum evresinin tamamlanmasının hemen ardından karşı taraftaki uca bir kimlik sorgulaması gönderilir. Uzaktaki uç ise sorgulama mesajının ve şifrenin türüne göre değişen ve genelde MD5 ile şifrelenmiş tek yönlü bir hash fonksiyonu ile hesaplanmış bir değer ile cevap verir. Eğer beklenen hash değeri ile cevap aynı ise bağlantı yeniden onaylanır, eğer aynı değilse bağlantı hemen sonlandırılır. Güçlü şifreleme tekniği ve sürekli denetimiyle CHAP daha güvenli bir iletişim ortamı sağlar.
Noktadan Noktaya Bağlantısının Kullanıldığı Yerler
PPP farklı fiziksel medyalar üzerinde kullanılmaya uygun bir protokoldür. PPP Çoğunlukla mesajlaşma ve dosya paylaşım programlarınca kullanılmaktadır. Telefon haberleşmesi, fiber optik haberleşme ortamı, radyo iletişim ortamı ve cep telefonu haberleşmesi için kulanılır. Ayrıca ADSL hatlar yaygınlaşmadan önce, İnternet Servis Sağlayıcıları (ISP) tarafından sunulan telefon hattı üzerinden bağlantı (Dial up) için modem üzerinden kullanılıyordu. Günümüzde ise ADSL hatların üzerinde PPPoE ( Ethernet üzerinden Noktadan Noktaya iletişim) veya PPPoA (ATM üzerinden Noktadan noktaya iletişim) yaygın olarak kullanılmaktadır. PPP’nin yaygınlaşması ile beraber son yıllarda ortaya çıkan bazı yazılımlar SLIP yerine sadece PPP desteği vermektedirler. Ancak yine de; SLIP, PPP’den önce geliştirildiği ve birçok UNIX sisteminin parçası haline geldiği için hala yaygın olarak kullanılmaktadır. Ayrıca PPP protokolünün daha üstün özelliklere sahip olması ve SLIP’ e göre %5-10 kadar daha hızlı olması onu daha tercih edilir hale getirmiştir.
::::
Noktadan Noktaya Protokolü’nün Çalışma Mekanizması
PPP’nin temel amacı seri bir iletim ortamı üzerinden paketlerin aktarılmasıdır. Böylece PPP sayesinde, iki iletişime uygun cihazın özel olarak yapılandırılmış veri paketleri (datagram) sayesinde bilgi değişimi yapması sağlanmış olur. Çalışma mekanizmasını; Kapsüllenme (Encapsulation), Bağlantı Kontrol Protokolü (Link Control Protocol) ve Ağ Kontrol Protokolü (Network Control Protocol) olmak üzere üç ana bölümde incelemek mümkündür.
Kapsüllenme (Encapsulation)
Bütün WAN bağlantılarında, verinin iletilmeden evvel "enkapsüle edilerek" frame (çerçeve) haline getirilmiş olması gerekir. PPP’ nin içerdiği kapsülleme özelliği sayesinde; IP, IPX gibi farklı ağ katmanı protokollerinin aynı bağlantı üzerinde eş zamanlı olarak çalışabilmesi sağlanır ve veri paketlerinin (Datagram) PPP ile gönderilmek üzere nasıl paketleneceğini belirlenir. HDLC, (High-Level Data Link Control-Yüksek Seviyede Veri Bağlantı Kontrolü) noktadan noktaya bağlantıda kullanılan temel kapsülleme metodudur. PPP ise, HDLC temel alınarak geliştirilmiştir. HDLC, temel noktadan noktaya iletişim protokolü olarak da kabul edilebilir. PPP, Veri Bağlama Katmanı üzerinden iletimin sağlanabilmesi için veriyi enkapsüle ederek çerçeve haline getirir. Bu enkapsülasyon PPP’ nin yapısını oluşturan temel bileşenlerden biri olan HDLC Protokolü sayesinde olur.
HDLC Enkapsülasyonu
HDLC iki nokta arasında hatasız bir iletişim sağlanması için eş zamanlı seri iletim kullanır. Ayrıca, “alındı bildirimleri” (acknowledgement) kullanımı ile akışı ve hatanın kontrolünü sağlayan Katman 2’ye (Veri Bağlama Katmanı) özgü bir çerçeve yapısı tanımlar. Tanımlanan çerçevelerin tipi ister kontrol isterse veri tipinde olsun aynı yapıya sahiptir. Çerçevelerin gönderildiği hatların çerçevelerin başlangıç ve sonlarını belirtilmesini sağlayacak bir mekanizması olmadığından, HDLC her çerçevenin başını ve sonunu işaret eden sınırlayıcı bir bayrak (flag) kullanır.
Standart HDLC birden fazla protokol desteği vermez, sadece bir protokolle çalışabilir. Çoklu protokol desteği sorununun çözülmesi için Cisco, Standart HDLC’yi geliştirerek Cisco HDLC (cHDLC)' yi oluşturmuştur. Böylece aynı anda birden çok protokolün çalışabilmesine imkan sağlanmıştır. cHDLC, Cisco’ya özgü bir protokol olsa da, Cisco’nun izni dahilinde pek çok ağ cihazı sağlayıcısı tarafından uygulanır hale gelmiştir. Cisco HDLC çerçeveleri, standart HDCL’den farklı olarak enkapsüle edilmekte olan ağ protokolünün bilgisinin de belirtildiği bir protokol bilgi alanına sahiptir.
Şekilde gösterilen bilgi alanlarının işlevi aşağıdaki gibi özetlenebilir:
Bayrak (Flag): Bu kısım hata kontrolünü başlatır ve sonlandırır. Bir çerçeve her zaman 8-bit uzunluğundaki bayrak (flag) kısımla başlar ve sonlanır. Çerçevelerdeki bitler alıcı tarafında çıkarılarak geri elde edilir. Çerçevelerin ard arda yollanması durumunda bir çerçevenin sonundaki bayrak aynı zamanda bir sonraki çerçevenin başlangıcı olabilir.
Adres (Adress): Açılış bayrağının ardından gidilecek bir sonraki hedefin adresini belirten bilgi alanı gelir. Adres bölgesi, özel bir adres ya da bir grubun adresini içerebildiği gibi tüm hedef adreslere gönderilmek üzere yayınlanacak bir adresin (broadcast) bilgisini de içerebilir.
Kontrol (Control): Kontrol alanında, kullanılan HDLC frameinin tipine bağlı olarak 3 farklı biçim bulunabilir:
Bilgi Çerçeve (Information - I Frame): Bilgi çerçeveleri daha üstteki katmanlara dair bilgi taşır ve bazı kontrol bilgilerini içerir. Ayrıca gelen verinin doğru şekilde sıralanmış olması konusunda kesinliği sağlamak için, kontrolü gerçekleştiren sıralama numaralarını (sequence numbers) gönderir ve alır. Böylece verinin gelmesi gereken sıranın doğruluğu kontrol edilmiş olunur. Akışın ve hatanın kontrolünü gerçekleştiren bit ise, kontrol alanında 5. sıradaki pozisyonda bulunan ve P/F (Poll Final Bit) adı verilen bittir. Giden sıra numarası (send sequence number) bir sonra gönderilecek çerçevenin sıra numarasını ifade ederken, gelen sıra numarası (receive sequence number) ise bir sonra alınacak çerçevenin numara bilgisini belirtir.
Denetimsel Çerçeve (Supervisory - S Frame): S-çerçeveleri kontrol bilgisi içerir. Bir S çerçevesi bir iletimin başlatılması için talepte bulunabilir ve iletimi sonlandırabilir. İçinde bulunulan durum hakkında raporlama yapabilir ayrıca I-çerçevelerinin (I-Frame) alındığına dair bildirimde bulunabilir. S-çerçeveleri bir bilgi alanına (information field) sahip değildir.
Numarasız Çerçeve (Unnumbered Frame- U Frame): U-Çerçeveleri yine kontrol amacına hizmet eden numarasız çerçevelerdir. U-çerçevesinin işlevine bağlı olarak kontrol alanı (control field) 1 ya da 2 bayt olabilir. Bazı U-çerçeveleri bir bilgi alanı da (information field) içerir.
Protokol (Protocol): Sadece Cisco HDCL (cHDCL)’de kullanılan kısımdır. Çerçeve ile beraber enkapsüle edilen protokolün bilgisini belirtildiği kısımdır. Örneğin IP protokolü için bu kısımdaki bilgi 0x0800‘ dır.
Veri (Data): Veri alanında ya yol bilgi birimi (Path Information Unit- PIU) bilgisi ya da değişim kimlik tanımlaması (Exchange Identification- XID) ile ilgili bilgi vardır.
Frame Kontrol Dizisi (Frame Check Sequence-FCS): Bu kısım kapanış bayrağndan önce gelir ve genellikle Döngüsel Fazlalık Testi (Cyclic Redundancy Check- CRC) hesaplamasından arta kalan kısımdır. CRC hesaplaması alıcı tarafında tekrarlanır ve eğer elde edilen değer ilk çerçevedeki değerden farklı elde edilirse bir hata oluştuğu söylenir.
PPP Yapılanması
Birbiriyle bağlantılı katmanlar arasıdaki haberleşmeye yardımcı olan mantıksal modele ya da tasarıma "Katmanlı Mimari" denir. Aşağıdaki resim OSI (Open System Interconnection-Açık Sistem Bağlantıları) referans modeline karşı PPP' nin katmanlı mimarisini göstermektedir. PPP ve OSI aynı fiziksel katmanı paylaşmasına rağmen PPP'nin NCP ve LCP'ye görevlerini dağıtışı farklı olur.
LCP ayrıca NCP'ler tarafından sağlanan WAN bağlantı üzerindeki kontrol seçeneklerinin sunulmasından ve ayarlanmasından da sorumludur. LCP her son uçta bulunan arayüz için aşağıdaki durumları içeren bir otomatik yapılandırma seçeneği sunar:
*Paket boyutu üzerindeki değişen limitlerin düzenlenmesi
*Genel yapılandırma hatalarının tespiti
*Bağlantının sonlandırılması
*Bir bağlantının ne zaman düzgün çalışıp ne zaman hata verdiğinin belirlenmesi
PPP ayrıca bağlantı kurulduktan hemen sonra enkapsülasyon biçimleri (kimlik doğrulaması, sıkıştırma, hata tespiti) konusunda otomatik olarak uzlaşma sağlanması için de LCP' yi kullanır. Kısacası noktadan noktaya bağlantı için bir yönetici (administrator) tarafından belirlenen kontroller uygulanırken, PPP servis seçeneklerini LCP üzerinden sunar ve uzlaşmanın sağlanması ve çerçevelerin kontrol edilmesi için LCP' yi görevlendirir.
Ağ Kontrol Protokolü (Network Control Protocol)
Noktadan noktaya bağlantılar şuan kullanımda olan ağ protokolleri ailesi ile pek çok problemi daha da kötüye götürebilecek durumdadır. Örneğin IP adreslerinin atanması ve yönetimi Yerel Alan Ağı (LAN) için bile bir problemken, çevirmeli modem bağlantı sunucusu gibi devre anahtarlamalı olan noktadan noktaya bağlantılar için ciddi bir sorun teşkil eder. PPP bu sorunların üstesinden gelmek için ağ kontrol protokollerini kullanır.
Kod Protokol Adı
(Onaltılı sayı sistemi)
8021 IP Kontrol Protokolü
8023 OSI Ağ Katmanı Kontrol Protokolü
8029 Appletalk Kontrol Protokolü
802b Novell IPX Kontrol Protokolü
c021 Bağlantı Kontrol Protokolü
c023 Şifre Onaylama Protokolü
c223 Sorun Çözme Kimlik Doğrulaması Protokolü
Her NCP kendi Ağ kontrol protokolü için gerekli olan belirli ihtiyaçları karşılar. Çeşitli NCP bileşenleri çoklu Ağ katmanı protokolleri için enkapsüllemenin yapılmasından ve seçenekler arasında uzlaşmanın sağlanmasından sorumludur.
Aşağıda bir PPP bağlantısının şematik akışı görülmektedir.
PPP’de Güvenlik Doğrulaması
Günümüzde İnternet ağlarında güvenlik önemli bir konudur. PPP’ nin birçok özelliğinden biri de diğer katmanlar için uyguladığı kimlik doğrulama, şifreleme, erişim kontrol ve genel güvenlik prosedürlerine ek olarak Katman 2’ de gerçekleştirdiği kimlik denetimidir. PPP, güvenliğin önemli olduğu bağlantılarda PAP (Password Authentication Protocol-Şifre Doğrulama Protokolü) ve CHAP (Challenge Handshake Authentication Protocol-Sorun Çözme Kimlik Doğrulaması Protokolü) adı verilen iki kimlik doğrulama protokolü seçeneği sunar. Bu protokollerin tercihi LCP tarafından bağlantının başlangıçtaki ayarları yapılırken yapılır. Bağlantının doğrulaması yapılarak daha güvenli bir iletişim ortamı sağlanır ve böylece noktadan noktaya bağlantının yetkisi olmayan cihazlardan korunması sağlanmış olur.
Şifre Denetleme Protokolü (PAP) İle Kimlik Denetimi
Şifre Doğrulama Protokolü'nde kullanıcı tarafından kullanıcı adı ve şifresi bağlantı kurulmadan önce sunucuya gönderilir. Sunucu bu bilgileri kendi veri tabanından kontrol ederek, bağlantıyı kabul eder ya da sonlandırır. PAP, uçtaki bir cihazın kendi kimliğini kullanarak çift taraflı uzlaşmanın sağlanmasının ardından bağlantı sağlayan basit bir metottur. Kimlik denetimini başardıktan sonra görevi bitmiş olur. CHAP'a göre güvenlik seviyesi düşüktür.
Sorun Çözme Kimlik Doğrulaması Protokolü (CHAP) İle Kimlik Doğrulaması
PAP'ın kimlik denetlemesini bir kez yaptıktan sonra çalışmayı durdurması, bağlantıyı dışardan gelebilecek bir saldırıya karşı savunmasız bırakır. CHAP ise PAP' ın aksine kimlik denetlemesini düzenli aralıklarla tekrarlar ve karşı tarafın hala geçerli bir şifresinin olup olmadığını denetler. Bağlantının kurulum evresinin tamamlanmasının hemen ardından karşı taraftaki uca bir kimlik sorgulaması gönderilir. Uzaktaki uç ise sorgulama mesajının ve şifrenin türüne göre değişen ve genelde MD5 ile şifrelenmiş tek yönlü bir hash fonksiyonu ile hesaplanmış bir değer ile cevap verir. Eğer beklenen hash değeri ile cevap aynı ise bağlantı yeniden onaylanır, eğer aynı değilse bağlantı hemen sonlandırılır. Güçlü şifreleme tekniği ve sürekli denetimiyle CHAP daha güvenli bir iletişim ortamı sağlar.
Noktadan Noktaya Bağlantısının Kullanıldığı Yerler
PPP farklı fiziksel medyalar üzerinde kullanılmaya uygun bir protokoldür. PPP Çoğunlukla mesajlaşma ve dosya paylaşım programlarınca kullanılmaktadır. Telefon haberleşmesi, fiber optik haberleşme ortamı, radyo iletişim ortamı ve cep telefonu haberleşmesi için kulanılır. Ayrıca ADSL hatlar yaygınlaşmadan önce, İnternet Servis Sağlayıcıları (ISP) tarafından sunulan telefon hattı üzerinden bağlantı (Dial up) için modem üzerinden kullanılıyordu. Günümüzde ise ADSL hatların üzerinde PPPoE ( Ethernet üzerinden Noktadan Noktaya iletişim) veya PPPoA (ATM üzerinden Noktadan noktaya iletişim) yaygın olarak kullanılmaktadır. PPP’nin yaygınlaşması ile beraber son yıllarda ortaya çıkan bazı yazılımlar SLIP yerine sadece PPP desteği vermektedirler. Ancak yine de; SLIP, PPP’den önce geliştirildiği ve birçok UNIX sisteminin parçası haline geldiği için hala yaygın olarak kullanılmaktadır. Ayrıca PPP protokolünün daha üstün özelliklere sahip olması ve SLIP’ e göre %5-10 kadar daha hızlı olması onu daha tercih edilir hale getirmiştir.
::::
Etiketler:
Noktadan Noktaya Protokolü,
Point to Point Protocol,
point-to-point,
PPP,
PPP nedir
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)